Onder water, het indrukwekkende debuut van Tara Menon, is een even poëtische als hartverscheurende verkenning van trauma, rouw en de helende kracht van herinneringen.
Het verhaal volgt Marissa via een knap geconstrueerde dubbele tijdlijn. Als kind verhuist ze na de dood van haar moeder met haar vader naar een Thais eiland in de Andamanse Zee. Daar ontstaat een symbiotische, haast sprookjesachtige vriendschap met Arielle; samen verkennen ze de riffen en duiken ze met reuzenmanta’s. Aan dit idyllische leven komt abrupt een einde op Tweede Kerstdag 2004, wanneer de verwoestende tsunami toeslaat en de vriendinnen van elkaar scheidt. Jaren later dwaalt een door schuldgevoel geplaagde Marissa door New York, terwijl de stad zich opmaakt voor de vernietigende komst van orkaan Sandy in 2012.
Menons proza is zintuiglijk en hypnotiserend. Haar lyrische natuurbeschrijvingen van de kwetsbare onderwaterwereld contrasteren scherp met de rauwe, emotionele realiteit van Marissa’s PTSS en overlevingsschuld. Onder Water blinkt uit in de manier waarop het universele ecologische crises – zoals klimaatverandering en de teloorgang van koraalriffen – verweeft met diep persoonlijk verlies.
Rouw gedraagt zich in dit boek als het weer: onvoorspelbaar, overweldigend en onvermijdelijk. Menon levert geen gemakkelijke antwoorden, maar toont met enorme tederheid hoe pijnlijk het is om het verleden los te laten, en hoe noodzakelijk het is om toch weer adem te halen. Een adembenemende, melancholische roman die de lezer nog lang na de laatste pagina zal bijblijven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten